Beste Medebroeders,

Afscheid Mw. Fien Snijder
Na zevenentwintig jaar neemt Fien afscheid van ons als secretaris van onze Confederatie. Dat wordt wennen voor haar… geen wekelijkse arbeid meer op ons kantoor… maar het wordt vooral ook wennen voor ons. Een lege plaats in de werkkamer. We gaan allemaal haar vertrouwde stem missen, als we het provincialaat bellen .
Gelukkig heeft Fien er alles aan gedaan om te zorgen dat haar werkzaamheden kunnen worden overgenomen door de anderen op het bureau. Ze heeft een uitgebreid overzicht gemaakt van al wat tot haar taak behoort. En als je die lijst ziet, dan blijkt pas goed welke centrale rol Fien heeft gespeeld in het alledaagse doen en laten van ons kantoor. En de huidige lijst is beperkt in vergelijking met wat er allemaal moest gebeuren toen Fien in dienst kwam. De Confederatie is immers in de loop der jaren flink kleiner geworden. Daarom hopen we het voortaan zonder haar wel te kunnen blijven runnen.. Al wordt onze bezetting wel kwetsbaar.
Gaandeweg heeft Fien zich ontwikkeld tot een heel zelfstandige secretaris die een draaiboek had voor alle onderdelen: ze werd de hoofdredacteur van Mededelingen SCJ, werkte aan de voorbereiding van de bestuursvergaderingen, van de provincieraadsbijeenkomsten, van de vzw van Vlaanderen, de kapittels, van de vergaderingen van de diverse commissies zoals die van de financiële zaken en de missionaire projecten. En na de vergaderingen van deze gremia kwam er steeds een uitstekend verslag. We waren vaak al blij, als we haar konden betrappen op spelfouten, dan was er tenminste iets over op te merken. Ze zorgde voor de overlijdensberichten en voor het bij houden van de correspondentie met Rome over de statistieken. Er zijn vast werkzaamheden die nog niet genoemd zijn, zoals de huishoudelijke van koffiezetten.
We gaan Fien missen en we zijn haar heel dankbaar voor haar werk voor ons. Ze heeft met grote inzet gezorgd dat we een professionele organisatie zijn en was met haar hartelijke betrokkenheid ons heel vertrouwd. Ze leefde echt met ons mee, als was ze één van ons. We wensen haar en haar dierbaren nog vele jaren in goede gezondheid. Dat ze mag genieten van haar pensioen, haar “dolce far niente”.

 Koos de Rooij scj