Beste medebroeders,

Deze week is er een grote inzameling voor de slachtoffers van de ramp op Sulawesi. Hoe lang zal het duren voor de schade is hersteld? Het nieuws over deze catastrofe werd al spoedig verdrongen door de aardbeving te Haïti, en dat terwijl op veel plaatsen de gevolgen van de vorige nog duidelijk te zien zijn. En er is nauwelijks nog aandacht voor de aardbeving in Mexico.

Hoe moeten we ons verhouden tot al die natuurrampen? Daar komen andere onheilsberichten bovenop, over oorlogen, vluchtelingencrises, dreiging voor terroristische aanslagen, dodelijke verkeersongelukken: lijden dat door mensen wordt veroorzaakt.

Twee uitersten dienen we te vermijden: ons er voor afsluiten of ons er door overmand laten worden. Betrokkenheid in verschillende vormen is vaak het enige. Tegenover die grote rampen voelen we ons machteloos. Wat kunnen we meer doen dan geldelijke steun en bidden voor de slachtoffers? Als we op een of andere manier bekend zijn met de plaatsen of mensen die getroffen zijn, ligt het wat anders. Zo hebben we als NLV steun verleend uit ons noodfonds aan de plaatsen waar medebroeders werkzaam zijn, zoals op Sumatra, in India en Mexico. En in de persoonlijke sfeer zijn we pastoraal nabij aan mensen die ons dierbaar zijn.

Koos de Rooij scj