Confederatie van de Vlaamse en Nederlandse Provincie  "Dehonianen"

SCJ logo

Oprichtingsperikelen

ThibaudierAls gevolg van de aanhechting bij Duitsland van de verloren Franse gebieden was een jonge Zustergemeenschap “ Les Servantes du Coeur de Jésus “ zich komen vestigen in St.Quentin.

Hun religieuze doel was de heiliging van de clerus en het “eerherstel” voor het kwaad in de wereld. De stichteres, Marie Ulrich, hoopte ooit een priestergemeenschap te zien ontstaan met een gelijkaardige bezieling. Dehon werd hun aalmoezenier. Zo werd het verlangen naar het religieuze leven bij Dehon weer levendig. Langzamerhand meende Leo Dehon in een dergelijke gemeenschap zijn roeping te kunnen volgen.Tijdens een onderhoud met de bisschop, die te St.Quentin een college verlangde mocht Leo Dehon een religieuze gemeenschap beginnen die echter als lerarenkorps voor dit college zou doorgaan. Op 31 juli begint hij zijn noviciaat. Zo ontstond op 11 augustus 1877 het “College St. Jean”.

Van die nieuwe gemeenschap, die aanvankelijk de naam zal dragen van “Oblats du Sacré-Coeur" is hij het eerste en enige lid door zijn professie op 28 juni 1878, feest van het H.Hart.

MaryEen zuster van “les Servantes du Coeur de Jésus” zegt openbaringen ontvangen te hebben die door een andere zuster in het Frans vertaald worden. Zo ontstaat er een sfeer van religieuze oververhitting. Men is in deze kleine gesloten gemeenschap overtuigd volop in het bovennatuurlijke te leven. Mgr.Thibaudier waarschuwt nu P.Dehon. Maar deze blijft overtuigd van het bovennatuurlijke van deze “openbaringen”. Dit zal leiden met nog andere gelijkaardige problemen tot wederzijds onbegrip. Het wordt nog moeilijker als één van de eerste leden van de congregatie ingaat op allerlei religieuze hersenspinsels zodat de bisschop genoodzaakt wordt Rome in deze zaak te betrekken. Dit heeft tot gevolg de “Oblats du Sacré Coeur”ontbonden wordt. Pater Dehon’s levenswerk schijnt hierdoor vernietigd. Maar door die ontbinding dreigt Mgr.Thibaudier zijn zo verlangd en gewaardeerd college te verliezen. Deze ziet ook dat men in Rome te ver gegaan is en zal er door zijn bemiddeling in lukken te verkrijgen dat de congregatie onder bepaalde voorwaarden, zij het onder de nieuwe benaming: “Priesters van het H.Hart”, mag voortbestaan. Het is 28 maart 1884..De congregatie kan herleven en het bestuur van het door hem gestichte college vraagt nu zijn aandacht.

Terug naar boven