Confederatie van de Vlaamse en Nederlandse Provincie  "Dehonianen"

SCJ logo

De missionarissen op vakantie konden vertellen wat er in hun missie aan de hand was en de familie hoorde ook hoe hun zoon/broer/ oom het maakte. Die ontmoetingsdagen bleken heel goed te bevallen. Waren in het begin vooral de ouders van onze medebroeders in den vreemde de bezoekers, door de jaren heen kwamen de broers en zussen en nog later ook de oom -zeggers en -zegsters. De informatie over de missiegebieden en over het wel en wee van onze missionarissen werd gretig ontvangen. Zo langzamerhand ontstond er een band tussen de bezoekers. Het werd min of meer een reünie. Aanvankelijk ging het om vier dagen, omdat er nog veel missionarissen waren. De laatste jaren waren het er twee.

Nu zijn er nog zo’n tiental medebroeders buitengaats: twee in Kameroen, vier in Chili, twee in Indonesië, een in Mexico en een in Brazilië.

Sinds enkele jaren vinden de missionarissendagen plaats in ons klooster in Asten. Maar dat kan straks niet meer vanwege de plannen rond de verhuizing van de communiteit. En of er elders nog zo’n gastvrije plaats te vinden is. Daarom is besloten om dit jaar een einde te maken aan deze zo geliefde ontmoetingsdagen met pijn in het hart. Er is uitgebreid stil gestaan bij het einde: de bezoekers zijn heel dankbaar voor de dagen, in het bijzonder geldt de waardering voor de communiteit van Asten en de medewerkenden aldaar, onder wie de koks (ook broeder Marius van Gerlach werd met ere vermeld). Natuurlijk kreeg de gastheer, de missiesecretaris, pater Heinz Baart, een applaus en in hem zijn voorgangers, pater Jan Dingelstad, pater Wim Blok, pater Frans van der Hoff en Nico van der Knaap.

We gaan zoeken naar een manier om het contact met de familie van de missionarissen te behouden. Pater Heinz Baart kent vele adressen en beloofde langs te komen bij de oude bekenden, als hij in de buurt is.

Koos de Rooij

Terug naar boven